|
اشکهایم را بپای تو خواهم ریخت.. دلم را فرش قدمگاهت خواهم کرد... و همه وجودم را قربان آمدنت... اما... اما به کدام وادی انتظارت بنشینم... که انگار.... همه عمر باید در خیال آمدنت... لحظه را اشک شویان کنم....
تهيه شده توسط
نادر چهاردهی
در تاريخ
شنبه ۷ دي ۸۷ ساعت ۰۲:۲۳ |
نظرات (2)
|
